Τώρα πια βλέπεις δε χώρας...
Στριμώχνεσαι αδίκως...
Σταμάτα να ματαιοπονείς...
Έσπασ' ακόμα ένας κρίκος...
Κι όσο δεμένος ήσουνα...
Σε τούτο το ταξίδι...
Προορισμό δεν έβρισκες...
Μα ούτε κι αντικλείδι...
Δεμένα και τα μάτια σου...
Να βλέπουν δεν αντέχουν...
Βρίσκεις λεπίδι· κόβεσαι...
Δάκρυα αίματος τρέχουν...
Είσαι μετά το λάβωμα...
Χωρίς αιτία επαναστάτης...
Μα έλα που κατέληξες...
Ζωής λαθρεπιβατης...
Π.Ζ.
