ΙΡΙΔΑ

Σά βραδινή επώαση στο βάθος του μυαλού σου,
Κλεισμένη σε μια λογική που δεν υποτροπιάζει,
Απάνεμο λιμάνι είναι κοντά στο πλάϊ σου,
Κοιτάς απ' την προβλήτα του μήπως γλυκοχαράζει

Μα ήρθε το ηλιοβασίλεμα και πάγωσε,
Και τώρα την καρδιά σου ψηλαφίζει,
Ανάγλυφη αφή χρωμάτων έμεινε
Κι απρόσμενη μορφή που ιριδίζει

Ανάμνηση γλυκιά που πλέον πέρασε,
Θυμίζει ένα όμορφο λουλούδι,
Στο πέρασμα του χρόνου όμως μαράθηκε,
Τα πέταλα του έκανες τραγούδι...

Π.Ζ.

ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ

Έμεινες τωρ' ακίνητος
Με χέρια σταυρωμένα,
Δεν αντιδράς σαν σου μιλάν
Τα λόγια σου δεμένα

Άγνωστες ειν' οι σκέψεις σου,
Πολλοί αδιαφορούνε,
Λίγοι, στα δάχτυλα χεριού
Μ'ελπίδα καρτερούνε

Μετέωρος πια έμεινες
Στο χρόνο αιωρείσαι,
Σα να 'σαι σ'ένα εκκρεμές
Μηχανικά κρατείσαι

Σαν το μυαλό σου βάδισε
Σ'ακραία μονοπάτια,
Το τέλος δε φοβάσαι πια,
Μα ειν' ανοιχτά τα μάτια

Η παύση μοιάζει λευτεριά,
Μ' ακόμα δεν ισκιώνει,
Άγρυπνος μένεις τώρα πια,
Το τέλος δεν τελειώνει...

Π.Ζ.

ΑΝΕΞΙΤΗΛΟ

Μια αράδα λόγια χάραξες
Σε κάποιου δέντρου τον κορμό,
Άραγε να 'ναι ακόμα εκεί;
Κάνεις ξανά το συνειρμό...

Σου λένε πλέον φαίνονται
Κάπως επουλωμένα,
Μα ήταν το χάραγμα βαθύ
Για λόγια ειπωμένα

Βρίσκεσαι ξάφνου εκεί μπροστά
Κι αρχίζεις να τα σβήνεις,
Μα πως ζητάς το χάραγμα
Με χάραγμα να αμβλύνεις;

Πάντα θα σε ακολουθούν
Λίγο κι ας ξεθωριάζουν,
Σα να 'ναι ανεξίτηλα
Που μέσα σου φωλιάζουν...

Π.Ζ.

ΟΠΤΑΣΙΑ

Μια οπτική αντίληψη,
Μεσ' τη συνείδηση σου
Και είναι δίπλα, πλάϊ σου
Στο χείλος της αβύσσου

Για ποιά πραγματικότητα
Οι άλλοι σου μιλάνε
Και κει που ονειρεύεσαι
Βιαίως σε ξυπνάνε;

Σαν κάτι να σε ξεγελά,
Τα μάτια ή το μυαλό σου,
Παρέλυσαν οι αισθήσεις σου
Κι εσύ, κι ο εαυτός σου
    
Μα τώρα πλέον βρίσκεσαι
Σε συμβολή κυμάτων,
Σαν πέτρες να σου ρίχνουνε
Σε λίμνη αισθημάτων

Ρωτάς για το βήμα το στερνό,
Απάντηση καμία,
Ελπίδα και μεταβολή,
Θα ζεις για μια οπτασία...

Π.Ζ.

ΣΚΙΑ

Βράδιασε, ήρθε η ώρα σου
Τα σύννεφα περνάνε
Και με το φως του φεγγαριού
Τα μάτια καρτεράνε

Να τώρα, κάτι φάνηκε
Και τρέχεις ν' ανταμώσεις
Αυτό που χρόνια λαχταράς,
Ψυχή σου να λυτρώσεις

Μ' από μπροστά σου χάθηκε
Κι απογοητευμένος,
Ίχνη της ψάχνεις για να βρεις
Κοιτώντας σαστισμένος

Απ' τη σκιά, δε μένουν ίχνη
Παρά μια ανάμνηση ψυχρή,
Χάθηκε μέσα στο σκοτάδι
Που το ικετεύεις να σε βρει...

Π.Ζ.

ΟΝΕΙΡΟΠΑΓΙΔΑ

Μπρος σε μια πλέξη βρέθηκες
Σα να 'ναι ιστός αράχνης,
Μπλέχθηκες και διέξοδο
Εναγωνίως ψάχνεις

Μ' ακομα δεν κατάλαβε
Αν πρέπει να περάσεις,
Καλό μην είσαι ή κακό
Και μέχρι που θα φτάσεις

Τώρα που παγιδεύτηκες
Το χάραμα τρομάζει,
Θα 'σουνα μάλλον το κακό
Το τέλος πλησιάζει

Κι αυτό το υποσυνείδητο
Μόνο του μετατρέπει,
Και κάνει το κακό - καλό
Κι όλα τα θέλω - πρέπει

Σαν μέσα απ' τα σύννεφα
Του ήλιου μια αχτίδα,
Έτσι και συ τη πέρασες
Την ονειροπαγίδα...

Π.Ζ.

ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

Στυγνή πραγματικότητα
Μόνος σου τη βιώνεις
Πλέγμα, θυμίζει φυλακή
Μέσα της σιγολιώνεις

Να όμως, κάτι αισθάνεσαι,
Γεύση από ελευθερία
Μ' απότομα στη στέρησαν
Φίμωση, ασφυξία

Λύθηκες πάλι κι έτρεξες
Κραυγάζεις μ' αφωνία
Πέφτεις ψηλά απο γκρεμό,
Τέλειωσε η αγωνία

Για μιά στιγμή ακίνητος,
Σκέφτεσαι, το 'χεις ξαναζήσει
Θυμάσαι κείνο τ' Όνειρο,
Και έχεις παραλύσει

Νόμιζες το ζησες κι αυτό
Λίγο πριν ξεψυχίσεις,
Μα ήταν το κελί νοητό,
Κάγκελα οι ψευδαισθήσεις...

Π.Ζ.