Μπρος σε μια πλέξη βρέθηκες
Σα να 'ναι ιστός αράχνης,
Μπλέχθηκες και διέξοδο
Εναγωνίως ψάχνεις
Μ' ακομα δεν κατάλαβε
Αν πρέπει να περάσεις,
Καλό μην είσαι ή κακό
Και μέχρι που θα φτάσεις
Τώρα που παγιδεύτηκες
Το χάραμα τρομάζει,
Θα 'σουνα μάλλον το κακό
Το τέλος πλησιάζει
Κι αυτό το υποσυνείδητο
Μόνο του μετατρέπει,
Και κάνει το κακό - καλό
Κι όλα τα θέλω - πρέπει
Σαν μέσα απ' τα σύννεφα
Του ήλιου μια αχτίδα,
Έτσι και συ τη πέρασες
Την ονειροπαγίδα...
Π.Ζ.
