Ξέρεις στο δένδρο της ζωής...
Πρέπει να ριχνεις... να ποτίζεις...
Καρδιά ψυχή και λογική...
Μ'αυτα να πλυμμυρίζεις...
Κι όσοι πετάν στα σύννεφα...
Με όλες τις συνθήκες...
Βάση δε δινουνε σωστή...
Κι ας κάνουνε τις σφήκες...
Μα εγώ απλά θα ευχομαι...
Ν' ανοίξουν το μυαλό τους...
Γιατί σαν πέσουν σε κενό....
Ειν' τ' αλεξίπτωτο τους...
Π.Ζ.
