Και αν εξαφανιστηκες....
Απο της γης προσώπου...
Και παραμύθι αποτελείς...
Σα μύθος του Αισωπου...
Έμεινε μια ανάμνηση...
Που τώρα σκοτεινιάζει...
Σαν έκλειψη ολική φωτός...
Που πια δε με τρομαζει...
Δε ξέρω πόσο θα θελες...
Εκουσια ν' αγνοεισαι...
Μα γω για πάντα θα ευχομαι...
ΕΣΥ καλά να είσαι...
Π.Ζ.
