Έμεινες τωρ' ακίνητος
Με χέρια σταυρωμένα,
Δεν αντιδράς σαν σου μιλάν
Τα λόγια σου δεμένα
Άγνωστες ειν' οι σκέψεις σου,
Πολλοί αδιαφορούνε,
Λίγοι, στα δάχτυλα χεριού
Μ'ελπίδα καρτερούνε
Μετέωρος πια έμεινες
Στο χρόνο αιωρείσαι,
Σα να 'σαι σ'ένα εκκρεμές
Μηχανικά κρατείσαι
Σαν το μυαλό σου βάδισε
Σ'ακραία μονοπάτια,
Το τέλος δε φοβάσαι πια,
Μα ειν' ανοιχτά τα μάτια
Η παύση μοιάζει λευτεριά,
Μ' ακόμα δεν ισκιώνει,
Άγρυπνος μένεις τώρα πια,
Το τέλος δεν τελειώνει...
Π.Ζ.
