Κάποτε ενα αγγιγμα...
Υπόθεση μεγάλη...
Και τίποτ' ας μη σήμαινε...
Σου προκαλούσε ζάλη...
Σίγα σίγα γιατρευτηκες...
Έπαθες ανοσία...
Μα είχες κάτι μέσα σου...
Που 'χε παραλυσία...
Βαρέθηκες το άγγιγμα...
Με χέρι απλωμένο...
Ψάχνεις το αγγιγμα ψυχης...
Που δε 'ναι δεδομένο...
Π.Ζ.
Το πάθος σαν εξάρτηση...
Μεγάλη αδυναμία...
Μα χρωμα δίνει στη ζωή...
Κι οσμή στην αοσμία...
Το πάθος σαν τονωτικό...
Σημαινει αδρεναλινη...
Σαν να σαι σ' ενα κίνδυνο...
Που μόνο αυτός εκκρίνει...
Αν όμως δε παθιαζεσαι...
Και ίσα που ανασαίνεις...
Μένεις στο γκρι για μια ζωή...
Κι έτσι αργοπεθαινεις...
Π.Ζ.
Ποιος ειν' αυτος ο μαχητής...
Που όλο σε λαβωνει...
Που ειναι πάντα νικητής...
Και σ' εξουδετερώνει....;
Τη λογική σου τη νικά....
Θύματα αξιώνει...
Κι αν στην καρδιά δίνει φτερά...
Στο τέλος ξέρεις την πληγώνει...
Και τις ουλές που σ' άφησε...
Σκεφτεσαι σαν τις κοιτάς...
Αξίζει εσύ να μάχεσαι...
Ή στον αέρα να πετας... ;
Κι άμα στα χρόνια τα στερνά...
Από ουλές γεμίσεις...
Σκεψου μην είσαι νικητής...
Σαν τις αναπολησεις...
Π.Ζ.
Εσύ που κατι πρόσμενες...
Ίσως χωρις ελπίδες...
Σε καλοκαιρινή μεσημεριά...
Θα 'ρθουν δροσοσταλίδες...;
Η προσμονη απατηλης...
Ανύπαρκτης Ελπίδας...
Μοιάζει σαν μία αστραπή...
Της παγωμενης ηλιαχτιδας...
Το χτύπημα της δυνατό...
Μπορεί να σε ζεστανει...
Μ' αν μείνεις απροστατευτος...
Θα σε υπερθερμάνει...
Π.Ζ.
Την προσφιλή σου τακτική...
Εσύ την παραλλάζεις...
Τώρα για πρώτη σου φορά...
Στα πόδια δε το βάζεις...
Εσένα δε σε πειραξε...
Πως πας για αιχμαλωσία...
Δεμένα ειν' τα χέρια σου..
Ήδη απ' την απραξία...
Σκοτάδι ακόμα καταχνια...
Και είσαι τυφλωμένος...
Αξίζει η παράδοση...;
Κι ας ήσουν λαβωμένος...;
Κι αυτη σου η επιμονή...
Μεγάλη αλλά χαλαλι...
Αν έρθει το ξημερωμα...
Ο ήλιος ξεπροβαλει...
Π.Ζ.
Το βλέπεις εισ' ακινητος...
Ίσα που ανασαίνεις...
Μη κάνεις άραγε καλά...;
Ή μην αργοπεθαινεις...;
Το βλέπεις παραδιδεσαι...
Γιατί 'σαι εγκλωβισμένος...
Ακινησια και σιωπή...
Μοιαζεις υπνωτισμένος...
Το βλέπεις οτι κρυβεσαι...
Μα ποιο πολυ απο σένα...
Αυτό κι αν ειν'ανωφελο...
Έχεις απωθημένα...
Κι αν ζητιανευεις σκεπτικός...
Ανέλπιστες ελπίδες...
Σηκωνεις κεφάλι μήπως δεις...
Του ήλιου τις αχτίδες...
Π.Ζ.
Κι αν μου αρέσει η θάλασσα....
Γινεσαι κύμα μπρος μου....
Τρέχω για να μη σκεπαστώ...
Μην κι 'σαι ο βυθός μου...
Κι αν μου αρέσει η ζεστασιά...
Γινεσαι μπρος μου μια φωτιά...
Τρεχω ξανά ποιο μακριά....
Κι ας μου φωτίζεις τη νυχτιά...
Κι αν μου αρέσει ο άνεμος...
Θύελλα έχεις γίνει...
Τρεχω ακόμα μια φορά...
Μα έχω επιβραδύνει...
Κι αφου δε με ξεγελασα...
Και σταματώ να τρέχω...
Δώσε μου την ανασα σου...
Άλλη πνοή δεν εχω...
Π.Ζ.
Ειν' η ζωή μια γέφυρα..
Δε ξέρεις που σε βγάζει...
Εμπρός εχει διόδια...
Και πίσω σου βραδιάζει..
Πάνε μπροστά και πλήρωσε...
Οσα σ' αναλογούνε...
Για το σκοτάδι ειναι βαρύ...
Κι όλοι δε το μπορούνε...
Και σαν διαβείς το δρόμο σου...
Κι απέναντι περάσεις...
Σκέψου και την αξία της...
Μπορείς να λογαριάσεις...
Όπως δυό όχθες μακρινές...
Η γέφυρα ενώνει...
Ετσι κι οπου 'ναι τα κενά...
Αυτή τα γεφυρωνει...
Π.Ζ.
Σ αρέσουν οι συμβολισμοί...
Θέλεις να καταλάβεις...
Μ' άλλοι φυτρωνουν στον αγρό...
Κι άλλους βαθιά τους θάβεις...
Του μάντη Κάλχα οι οιωνοί...
Και της Πυθείας οι χρησμοί...
Ήτανε διφορουμενοι...
Και λίγο σκοτεινοι...
Τα λόγια ομως τα σωστά...
Είναι συμβολικά μεγάλα...;
Ή ειναι τα ξεκάθαρα...
Κι ας πέφτουν σταλα σταλα...;
Π.Ζ.
Το λάθος το χειρότερο...
Είναι ο φόβος που έχεις..
Καθόλου να μην ενεργεις...
Γιατι το λάθος δεν αντεχεις...
Η αναβλητικότητα ..
Μοιάζει μ' ανυπαρξία...
Σε βάθος χρονου σ'οδηγεί...
Σε πλήρη απραξία...
Γι αυτο λοιπόν συνέχισε...
Ρουβίκωνα κι αν διαβαίνεις...
Μεγάλη επιτυχία σου...
Απο τα λάθη σου μαθαινεις...
Π.Ζ.
Εσύ που αναζήτησες...
Τόσες πολλές προκλήσεις...
Κάτσε και σκέψου το καλά...
Έχεις τις αναμνήσεις...
Η μεγαλύτερη απ' αυτές...
Δίχως τις παραλείψεις...
Είν' εκτός των αλλονων...
Εσένα ν' ανακαλύψεις...
Η δεύτερη ποιο σημαντική...
Σαν σ' αλληλουχία...
Είναι μ' ο,τι ανακάλυψες...
Να νιωσεις ευτυχία...
Π.Ζ.
Όλα δεν είναι ρόδινα...
Με κόπο τ' αποκταμε...
Στο τέλος ερχετ' η στιγμη...
Και όλα τα κατακτάμε...
Κι αν είσαι απερίσκεπτος...
Καλύτερα να τ'αφήσεις...
Γιατί να ξέρεις το σοφο...
Ειν' εγκεφαλικά να λειτουργήσεις...
Ακου την ταπεινη μου συμβουλή...
Κι αν δε σε νοιάζει μια...
Να ξέρεις οτι βρίσκεσαι...
Εν κρανιω τρικυμία....
Π.Ζ.
Σ αρέσει η αναζήτηση...
Σε άγνωστα ταξίδια...
Ψαχνεις για πόρτες ανοιχτές...
Δεν έχεις αντικλειδια...
Και έξω αν σε αφηνουνε...
Και θες να διαρρηξεις...
Κοιτα να μη σε δει κανείς...
Δε θέλεις αποδείξεις...
Ανοιξ' τη πόρτα της καρδιάς...
Κι ύστερα του μυαλού σου...
Κι όσο για τις συνέπειες...
Να χεις μετα το νου σου...
Π.Ζ.
Ζητάς ακόμα μια πνοή...
Νομιζεις τέλειωσε η ζωή...
Κι 'ναι η στρατα σκοτεινή...
Γιατι 'σαι κουρασμενος...
Χαλιναγωγησες τα πάθη...
Σκεφτηκες μη κανεις Λάθη...
Νεκρή καρδιά και μόνο νου...
Γιατί 'σαι κουρασμενος...
Ξέχασες τα διλληματα...
Τα μπερδεμενα αισθήματα...
Εμεινες κει σε μια γωνιά...
Αποκαρδιωμενος....
Π.Ζ.
Μη περιμενεις τίποτα...
Χειροπιαστο να πάρεις...
Όλα μπορεί να γκρεμιστουν...
Τα παίρνει ο βαρδαρης...
Με λογική τετραγωνη...
Μάθε να υπολογίζεις...
Κι όσο κι αν δυσκολευεσαι...
Άρχισε να ελπιζεις...
Γι αυτο λοιπόν ανεμενε...
Αισθηματ' αμοιβαία...
Κρατά και την ελπίδα σου...
Πεθαίνει τελευταία...
Π.Ζ.
Σου λεν κρατάει αιώνια...
Και είναι πάντα η ίδια...
Καλά δεν υπολόγισες...
Υπάρχουν και βαριδια...
Ετσι ειν' αυτο το αίσθημα...
Που μοιάζει σαν φεγγάρι...
Ή ειναι σε πανσέληνο...
Ή μένει απομεινάρι...
Μα κι αν τη δεις ολόκληρη...
Αυτή να λαμπιριζει...
Να δωσεις θέλει προσοχή...
Γιατί σ'αιχμαλωτιζει...
Π.Ζ.
Καλύτερα στην άγνοια...
Όσο και αν κρατάει...
Να ζεις σε ενα όνειρο...
Λιγότερο πονάει...
Νομίζεις όλοι σ' αγαπάν...
Και είσαι ευτυχισμένος...
Αν φυγουνε τα ψέματα...
Εισαι δυστυχισμένος...
Μα μη πολυαγχώνεσαι...
Γιατί υπάρχει λύση...
Την ίδια αγάπη επέστρεψε...
Κι ας σε διχοτομησει...
Π.Ζ.
Όλα δεν ειναι τυχερά....
Πρέπει να υπολογίζεις....
Να κάνεις τις προβλέψεις σου...
Μην αναθεματιζείς...
Γιατί εσύ στην τύχη τους...
Αν όλα τα αφησεις...
Μηδέν το αποτέλεσμα...
Ποτέ δε θα κερδίσεις...
Και γω που βλέπω σίγουρα...
Πως τελικά σε πιάνω...
Το παιρνω πια απόφαση...
Και με τριπλή σε χάνω...
Π.Ζ.
Μόνο χειμώνα βλέπουμε...
Μπόρες και καταιγίδες...
Με μια μικρή παρένθεση...
Μέρες Αλκυονίδες...
Το κρύο εχει ιδιότητά...
Να σε σκληραγωγήσει...
Κι ας πάγωσε το αίμα σου...
Την πίστη ας κλονίσει...
Γιατ' η ζωή ειναι τροχός...
Και πάντα θα γυρίζει...
Και θα ρθει πάλι ο καιρός...
Που άνοιξη θα μυριζει...
Π.Ζ.
Κοιτάς με βλέμμα απλανές...
Το μέλλον ατενίζεις...
Το βλέπεις μαύρο κι άραχνο...
Ετσι το υπολογίζεις....
Και τώρα να σκοτεινιασε...
Και τίποτα δε βλέπεις...
Να μη τρομαζεις χωρίς φως...
Στα δύσκολα ν'αντεχεις...
Μην ψαχνεις για βοήθεια...
Έστω κι απο λαμπάδα...
Ανοιξ' τα μάτια... θα το βρεις...
Έκεί που ειν' η χαραμαδα...
Π.Ζ.
Νομίζεις το συνήθισες....
Να σαι ακροβατης...
Μα άνοιξε τα μάτια σου...
Δεν είσαι υπνοβατης...
Ακροβατεις σε μια ζωή...
Στις σκέψεις σου χαμένος...
Πάντα αναποφασιστος...
Και πάντα μπερδεμενος...
Ισορροπία δε κρατάς...
Σε σπρώχνουν να πέσεις...
Με δίχτυ προστατευτικό...
Τους ίδιους θα εκθέσεις....
Π.Ζ.
Αρχίζεις το ταξίδι σου...
Με ένα καραβάκι...
Κοιτας εδώ κοιτάς εκεί...
Και ψάχνεις την Ιθάκη...
Σκεφτεσαι τις Σειρήνες της...
Τις συμπληγαδες πέτρες...
Τυφλωσες τον Πολύφημο...
Μ'όπλα χωρίς φαρέτρες...
Σκεφτεσαι το καλύτερο...
Θα 'ταν να μη μπαρκάρεις...
Είσαι καμπίσιος στεργιανός...
Δε κάνεις για βαρκάρης...
Καλύτερα να υπέμενες...
Κεινες τις μέρες τις θερμές...
Μα οταν δε βρισκεις τις αιτίες...
Ψαχνεις γι' αλλες αφορμες...
Π.Ζ.
Εσύ νομίζεις πως πέτας...
Με όλες τις συνθήκες...
Και απορώ αν ξέχασες...
Πως απο καταιγίδα βγήκες...
Να ξέρεις πως θέλει προσοχή...
Προσγείωση εγκαίρως...
Γιατί εκτός απ'τα μποφορ...
Έχει κενά αέρος...
Αυτός ο κανόνας της ζωής...
Δεν εχει εξαιρέσεις...
Γιατί γι' ακόμα μια φορά...
Απο τα σύννεφα θα πεσεις...
Π.Ζ.
Στη μέση είσαι φαίνεται...
Κρατάς τις αποστάσεις...
Και άλλο μη τραβάς σχοινί...
Υπάρχει φόβος να το σπασεις...
Μ' ακόμα δε κατάλαβες...
Που είσαι και τι κάνεις...
Χαμογελας και φαίνεται...
Τον αδαή πως παριστανεις...
Και μόλις ήρθε η στιγμή...
Που πέρασες τη λωρίδα...
Τότε μονο καταλαβες...
Πως είσαι διελκυστινδα...
Π.Ζ.
Έχει η παρτίδα ένταση...
Με εγκεφαλικές κινήσεις...
Μα πρέπει να παιζεις συνεχώς...
Και θα σ'αφησει αν την αφησεις...
Μπορεί την κάθε κίνηση...
Να μη χρονομετρησεις...
Μα πρέπει αυτη να γίνεται....
Χωρίς αιτιολογήσεις...
Μεγάλη καθυστέρηση...
Σε βγάζει απ'τα νερά σου...
Ξεχνας την όποια τακτική...
Και χάνεις τη σειρά σου...
Π.Ζ.
Σου είπε κάποιος η ζωή....
Πως εχει χαρες και λυπες.....
Και συ αυτο περίμενες...
Μα ξεχασες τους γύπες...
Όλο σε τριγυρίζουνε...
Να μην τους αγνοήσεις...
Πρόσεξε θα σ´ αρπαξουνε...
Όταν στραβοπατησεις...
Κι αυτοί μην ειναι ησυχοι...
Και έξω απ' τα νερά τους...
Γιατί σαν βγουν οι κυνηγοί...
θα χάσουν τα φτερά τους...
Π.Ζ.
Κοιτα τα φύλλα τραπουλας....
Είναι πενήντα δυο...
Εγώ το πηρ' απόφαση...
Στο τζοκερ επενδύω...
Εσύ να δινείς προσοχή...
Τις μπλοφες να προσεχεις...
Δεν ειναι ολα προφανή...
Μόν' αντιπάλους έχεις...
Και αν μας μιλάν συμβολικά ...
Και θετουνε διλλήματα...
Κατάλαβε το είμαστε...
Της τραπουλας τα θύματα...
Π.Ζ.
Μου φτάνει η όποια στήριξη...
Όπως κι αν τη βιώνω...
Κι αυτό ποτέ δε το ξεχνώ....
Σε διαβεβαιώνω...
Κανε λοιπόν για μια φορά...
Κατι για σένα να σ`αρέσει..
Θα δεις το αποτέλεσμα...
Θα σε ανασυνθέσει...
Και όσο τα βιώματα...
Σου δίνουν ερεθίσματα....
Να καταθετεις τη ψυχή...
Μη ψαχνεις για χαρίσματα...
Π.Ζ.
Κι αν λάθη κάνεις συνεχώς...
Και πάντα μετανιώνεις...
Να ξέρεις το ζητούμενο...
Είναι μη τα πληρώνεις...
Κι αυτο 'ναι τόσο πιθανό...
Όσο γαρδενια μην ανθισει...
Κι όσο αηδόνι αρσενικό...
Ποτέ μη κελαηδισει...
Και ξέρεις το χειρότερο...
Δε φτάνει μια συγνώμη...
Δρόμος χωρίς επιστροφή...
Και δίχως σταυροδρόμι...
Π.Ζ.
Ποτέ στην άγρια θάλασσα...
Μόνος σου δε πορεύεις...
Σε πνιγουνε τα κυματα...
Και διακινδυνεύεις...
Γιατί εκεί στα δύσκολα...
Στις ώρες αγωνίας...
Ψαχνεις απεγνωσμενα για να βρεις...
Σανιδα σωτηρίας...
Μπράβο στο καπετάνιο αυτόν ...
Που δε'ναι εν υπνωσει....
Και το χει πάντα οδηγό...
Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ....
