Εσύ που κατι πρόσμενες...
Ίσως χωρις ελπίδες...
Σε καλοκαιρινή μεσημεριά...
Θα 'ρθουν δροσοσταλίδες...;
Η προσμονη απατηλης...
Ανύπαρκτης Ελπίδας...
Μοιάζει σαν μία αστραπή...
Της παγωμενης ηλιαχτιδας...
Το χτύπημα της δυνατό...
Μπορεί να σε ζεστανει...
Μ' αν μείνεις απροστατευτος...
Θα σε υπερθερμάνει...
Π.Ζ.
