Το πάθος σαν εξάρτηση...
Μεγάλη αδυναμία...
Μα χρωμα δίνει στη ζωή...
Κι οσμή στην αοσμία...
Το πάθος σαν τονωτικό...
Σημαινει αδρεναλινη...
Σαν να σαι σ' ενα κίνδυνο...
Που μόνο αυτός εκκρίνει...
Αν όμως δε παθιαζεσαι...
Και ίσα που ανασαίνεις...
Μένεις στο γκρι για μια ζωή...
Κι έτσι αργοπεθαινεις...
Π.Ζ.
