Την προσφιλή σου τακτική...
Εσύ την παραλλάζεις...
Τώρα για πρώτη σου φορά...
Στα πόδια δε το βάζεις...
Εσένα δε σε πειραξε...
Πως πας για αιχμαλωσία...
Δεμένα ειν' τα χέρια σου..
Ήδη απ' την απραξία...
Σκοτάδι ακόμα καταχνια...
Και είσαι τυφλωμένος...
Αξίζει η παράδοση...;
Κι ας ήσουν λαβωμένος...;
Κι αυτη σου η επιμονή...
Μεγάλη αλλά χαλαλι...
Αν έρθει το ξημερωμα...
Ο ήλιος ξεπροβαλει...
Π.Ζ.
