Ποιος ειν' αυτος ο μαχητής...
Που όλο σε λαβωνει...
Που ειναι πάντα νικητής...
Και σ' εξουδετερώνει....;
Τη λογική σου τη νικά....
Θύματα αξιώνει...
Κι αν στην καρδιά δίνει φτερά...
Στο τέλος ξέρεις την πληγώνει...
Και τις ουλές που σ' άφησε...
Σκεφτεσαι σαν τις κοιτάς...
Αξίζει εσύ να μάχεσαι...
Ή στον αέρα να πετας... ;
Κι άμα στα χρόνια τα στερνά...
Από ουλές γεμίσεις...
Σκεψου μην είσαι νικητής...
Σαν τις αναπολησεις...
Π.Ζ.
