Στη μέση είσαι φαίνεται...
Κρατάς τις αποστάσεις...
Και άλλο μη τραβάς σχοινί...
Υπάρχει φόβος να το σπασεις...
Μ' ακόμα δε κατάλαβες...
Που είσαι και τι κάνεις...
Χαμογελας και φαίνεται...
Τον αδαή πως παριστανεις...
Και μόλις ήρθε η στιγμή...
Που πέρασες τη λωρίδα...
Τότε μονο καταλαβες...
Πως είσαι διελκυστινδα...
Π.Ζ.
