Άλικη μικρή ζωη

Κοιτάς τις άγριες θάλασσες
που ομορφιά τους δένει
Στην άγνωστη πορεία σου
Με χρώμα κυανό

Πώς θα βρεις όμως άραγε
Κείνο το χρώμα το Ερυθρό
Κείνο που αισθήματα ξυπνά
Από το λήθαργο τους 

Χαμήλωσες τα μάτια σου
Στις κυανές σου φλέβες
Νυστέρι γινηκε ο νους
Κι ανοίγουν μονομιάς

Να τώρα αιμορράγησαν
Μα είν' Άλικο το χρώμα
Μοιάζει με κείνο που αποζήταγες
Μάταια σ' ουρανούς

Νομίζεις είσαι σ' άνοιξη
Μα νιώθεις παγετώνα
Το Τέλος είν' το τίμημα
Για μιά αδρανή καρδιά...
Π.Ζ.

Μιά Ματιά

Χάνεσαι και η σκέψη σου
Στο μείον ταξιδεύει
Σε μιά ματιά όμως στέκεσαι
Μαγνήτης,  ίδιος πόλος

Και όμως δε σ' απώθησε
Την έλξη σου διαβάζεις 
Μάταια.... Σ' αιχμαλώτισε
της ίριδας το χρώμα 

Τις συμπληγάδες πέρασε
Με δάκρυα λαβωμένα
Που ο χείμαρρος τους έκοψε
Το δρόμο της καρδιάς
 
Μα η καταιγίδα πέρασε 
Ήλιος γλυκοχαράζει
Ας γίνουν τα μάτια αγκαλιά
Μέσα τους να χαθείς για πάντα...
Π.Ζ.