Ήρθες και με παρέσυρες
Σα να 'σουνα Σιρόκος,
Σ' αγιάτρευτη εγκατάλειψη
Που ακόμα με στοιχειώνει
Δω, στης ζωής την ερημιά
Σ' αποζητώ σαν όαση,
Μια τελευταία σου ματιά
Λίγο να με δροσίσει
Μάταια όμως, σέρνομαι
Για να βρω τη σκιά σου,
Βλέποντας στην κλεψύδρα μου
Ο χρόνος να στερεύει
Πόσο εκκωφαντικός ο θόρυβος
Αυτής της απουσίας
Την τελευταία όμως πνοή
Κανείς δεν έχει ακούσει...-
Π.Ζ.
