Ψευδείς ελπίδες στοίβαξες
Κει στου μυαλού την άκρη,
Σιγά πιά χάνονται κι αυτές
Κι έγιν' η ελπίδα δάκρυ...
Σα να 'σαι σ' όνειρο κακό
Που χλεύη αναδίδει,
Μα ειν' η ζωή αληθινή
Κι όχι φτηνό παιχνίδι
"Αχνή όμως κι η θύμηση
Έχει κι αυτή ξεφτίσει
Τόσο κοντά μα μακριά
Ανάμνησης μεθύσι"
Μένεις εκεί αξιοπρεπής
Αυτό σου 'χει απομείνει,
Όνειρων επαίτης είσαι πιά
Ψυχή σ' ακτημοσύνη...
Π.Ζ.
